අවසන් යුද්ධයේ ඉන්දියාවේ රහසිගත භූමිකාව හෙළිවෙයි! ‘Project Drishti’ හරහා වන්නියේ ගුවන් ආරක්ෂාව මෙහෙයවූ ඉන්දීය හමුදා නිලධාරීන් ගැන ආන්දෝලනාත්මක අනාවරණයක්! ·

ශ්‍රී ලංකාවේ තිස් වසරක යුද්ධයේ අවසන් අදියරේදී ඉන්දීය රජය විසින් ලබාදුන් හමුදා සහාය හුදෙක් රේඩාර් උපකරණ සැපයීම, තාක්ෂණික උපදෙස් ලබාදීම සහ පුහුණුවීම් පැවැත්වීමකට පමණක් සීමා නොවූ බවට නව ගවේෂණාත්මක වාර්තාවකින් වැදගත් සාක්ෂි ඉදිරිපත් කර තිබේ.2006 සිට 2009 දක්වා පැවති යුද්ධයේ තීරණාත්මක අවධියේදී ‘Project Drishti’ (ප්‍රොජෙක්ට් දෘෂ්ටි) නමින් හැඳින්වූ ඉන්දීය ගුවන් ආරක්ෂක මෙහෙයුමක් යටතේ ඉන්දීය ගුවන් හමුදා සාමාජිකයන් ශ්‍රී ලංකාවේ ගුවන් හමුදා කඳවුරුවල සෘජුවම සේවය කර ඇති බව එම අනාවරණයේ ප්‍රධාන කරුණයි.

2026 ඔක්තෝබර් 5 වැනිදා ගවේෂණාත්මක ලේඛක මැක්ස්වින් පෝල් රයන් (Maxwin Paul Rayen) විසින් ප්‍රකාශයට පත් කළ The Eye Over the Vanni: Inside Project Drishti and India’s Hidden Architecture of Sri Lanka’s Final Air War නමැති දීර්ඝ විමර්ශනය මෙම තොරතුරු අනාවරණය කරයි.මෙහි විශේෂත්වය වන්නේ, යුද්ධය පැවති සමයේ මාධ්‍ය වාර්තා සහ රාජ්‍ය ප්‍රකාශ පමණක් නොව, ඉන්දීය සන්නද්ධ හමුදා විනිශ්චය සභාවේ නඩු තීන්දුවක්, හමුදා සේවා වාර්තා, නිලධාරීන්ගේ සම්මාන නිර්දේශ සහ රාජ්‍යතාන්ත්‍රික ලේඛන ද පදනම් කරගෙන තිබීමයි.

වවුනියාවේ ප්‍රහාරයෙන් හෙළිවූ රහස

2008 සැප්තැම්බර් 9 වැනිදා අලුයම වවුනියාව ආරක්ෂක සේනා මූලස්ථානය සහ ඒ ආසන්නයේ පිහිටි ගුවන් හමුදා කඳවුර ඉලක්ක කරගෙන එල්ටීටීඊ සංවිධානය ඒකාබද්ධ ප්‍රහාරයක් එල්ල කළේය.භූමියෙන් ඇතුළු වූ සන්නද්ධ කණ්ඩායම්, කාලතුවක්කු ප්‍රහාර සහ සැහැල්ලු ගුවන් යානා දෙකක් යොදාගෙන සිදුකළ එම ප්‍රහාරයේ වැදගත් ඉලක්කයක් වූයේ ඉන්දියාව විසින් සපයා තිබූ රේඩාර් පද්ධතියකි.එම ප්‍රහාරයෙන් ඉන්දීය ජාතිකයන් දෙදෙනකු තුවාල ලැබූ බව එවකට වාර්තා විය.

එහෙත් ඔවුන් පිළිබඳව ඉන්දියාවෙන් සහ ශ්‍රී ලංකාවෙන් ඉදිරිපත් වූ පැහැදිලි කිරීම වූයේ, ඔවුන් ඉන්දියාවේ රාජ්‍ය සමාගමක් වන Bharat Electronics Limited (BEL) ආයතනයට අයත් සිවිල් තාක්ෂණික ඉංජිනේරුවන් බවයි.එම පැහැදිලි කිරීම පිළිබඳව ඒ වන විටත් සැක මතුව තිබිණි. BEL ආයතනයේ ප්‍රකාශකයකු තම සමාගමේ ඉංජිනේරුවන් එම ස්ථානයේ සිටි බව නොදන්නා බව ප්‍රකාශ කර තිබීම ද ඒ අතර විය.නමුත් වසර 11කට පසුව ඉන්දියාවේ හමුදා නඩුවකින් හෙළිවූ තොරතුරු අනුව තුවාල ලැබූ දෙදෙනාගෙන් අවම වශයෙන් එක් අයකු එවකට ඉන්දීය ගුවන් හමුදාවේ සක්‍රීය සේවයේ යෙදී සිටි සාමාජිකයකු බව තහවුරු වී තිබේ.

චින්තාමනි රවුට්ගේ නඩුවෙන් එළියට ආ ‘Project Drishti’

මෙම අනාවරණයේ ප්‍රධාන සාක්ෂිය වන්නේ ඉන්දීය ගුවන් හමුදා සාමාජික චින්තාමනි රවුට් (Chintamani Rout) විසින් එරට සන්නද්ධ හමුදා විනිශ්චය සභාව හමුවේ ගොනු කළ නඩුවයි.2019 අංක 531 දරන මුල් අයදුම්පත යටතේ විභාග වූ Chintamani Rout v. Union of India and Others නඩුවේ තීන්දුව 2019 නොවැම්බර් 21 වැනිදා ප්‍රකාශයට පත්කර තිබේ.

එහි සඳහන් කරුණු අනුව,

රවුට් 1989 මැයි මාසයේ ඉන්දීය ගුවන් හමුදාවට එක්ව තිබේ.
ඔහු 2007 පෙබරවාරි 8 සිට 2008 ඔක්තෝබර් 10 දක්වා ශ්‍රී ලංකාවට අනුයුක්ත කර තිබේ.
ඔහුගේ රාජකාරි ස්ථානය වූයේ වවුනියාව ගුවන් හමුදා කඳවුරේ අංක 2 ගුවන් ආරක්ෂක රේඩාර් බලඝණයයි.
එහිදී ඔහු රේඩාර් බලඝණයේ කාර්ය මණ්ඩල ප්‍රධානියා (Crew Chief) ලෙස සේවය කර තිබේ.
2008 සැප්තැම්බර් 9 ප්‍රහාරයෙන් ඔහුගේ වම් පාදයට පිපිරුම් කැබැල්ලක් වැදී තුවාල සිදුව තිබේ.

මෙම තුවාලය හේතුවෙන් ඔහුට ඇතිවූ වෛද්‍ය සීමා පසුකාලීන උසස්වීම්වලට බාධාවක් වී තිබිණි.ඒ සම්බන්ධයෙන් ගොනු කළ නඩුවේදී ඔහුට 2019 ජූලි 31 දිනැති යුද මෙහෙයුමකදී තුවාල ලැබූවකු බව පිළිගන්නා සහතිකයක් (Battle Casualty Certificate) ලබාදී ඇති බව ද අනාවරණය විය.මෙහි තීරණාත්මක කරුණ වන්නේ, රවුට්ගේ ශ්‍රී ලංකා සේවා කාලය, ඔහුගේ හමුදා තනතුර සහ Project Drishti මෙහෙයුමට ඇති සම්බන්ධතාව ඉන්දීය හමුදා විනිශ්චය සභාවේ ලේඛනවල සටහන්ව තිබීමයි.එමඟින් ඔහු කෙටි කාලීන අලුත්වැඩියා කටයුත්තක් සඳහා පැමිණි සිවිල් ඉංජිනේරුවකු නොව, මාස 20කට ආසන්න කාලයක් ශ්‍රී ලංකාවේ ගුවන් ආරක්ෂක ඒකකයක සේවය කළ ඉන්දීය හමුදා සාමාජිකයකු බව පැහැදිලි වේ.

‘දෘෂ්ටි’ මෙහෙයුම යනු කුමක්ද?

‘Drishti’ යනු සංස්කෘත භාෂාවෙන් දැක්ම හෝ පෙනීම යන අර්ථය ලබාදෙන වචනයකි.මෙම නමින් ක්‍රියාත්මක වූ ව්‍යාපෘතියේ මූලික අරමුණ වූයේ එල්ටීටීඊ සංවිධානයේ ගුවන් බලකාය හඳුනාගැනීම සහ ශ්‍රී ලංකාවේ ගුවන් ආරක්ෂක හැකියාව වර්ධනය කිරීම බව ගවේෂණයෙන් පෙන්වා දෙයි.ඉන්දියාව විසින් ශ්‍රී ලංකාවට සපයන ලද INDRA-II රේඩාර් පද්ධති පහළ උසකින් පියාසර කරන ගුවන් යානා හඳුනාගැනීම සඳහා නිර්මාණය කර තිබිණි.

2005 දෙසැම්බර් මාසයේදී ඉන්දියාව සිය පළමු රේඩාර් පද්ධති දෙක ශ්‍රී ලංකාවට ලබාදුන් අතර, 2006 මාර්තු 10 වැනිදා වවුනියාවේ ගුවන් ආරක්ෂක රේඩාර් බලඝණය පිහිටුවා තිබේ.2007 මාර්තු 26 වැනිදා එල්ටීටීඊ ගුවන් බලකාය කටුනායකට සිය පළමු ගුවන් ප්‍රහාරය එල්ල කරන විටත් ඉන්දීය රේඩාර් පද්ධති මෙරට ක්‍රියාත්මක වෙමින් තිබූ අතර රවුට් ද වවුනියාවේ රාජකාරියේ නිරතව සිටියේය.

මෙම පද්ධති මඟින් ගුවන් යානයක පිහිටීම සහ ගමන් දිශාව හඳුනාගැනීමට හැකි වූ අතර, ඒ අනුව ශ්‍රී ලංකා ගුවන් හමුදාවට ප්‍රහාරක යානා යෙදවීමට හෝ ගුවන් ආරක්ෂක අවි ක්‍රියාත්මක කිරීමට කල්තියා අනතුරු ඇඟවීම් ලබාදිය හැකි විය.එහෙත් රේඩාර් මඟින් ගුවන් යානා හඳුනාගැනීම සහ ඒවා සාර්ථකව විනාශ කිරීම වෙනස් ක්‍රියාවලි දෙකකි. 2008 ඔක්තෝබර් 28 වැනිදා කොළඹට පැමිණි එල්ටීටීඊ ගුවන් යානයක් රේඩාර් නිරීක්ෂණයෙන් තාවකාලිකව ගැලවී කැලණිතිස්ස බලාගාරයට ප්‍රහාරයක් එල්ල කිරීම එයට උදාහරණයකි.

ඉන්දීය ගුවන් හමුදාවේ තවත් ඉහළ නිලධාරීන්ගේ නම් හෙළිවෙයි

රවුට්ගේ නඩු තීන්දුවට අමතරව ඉන්දීය හමුදා නිලධාරීන්ගේ සේවා සහ සම්මාන වාර්තා මඟින් මෙම මෙහෙයුමට සම්බන්ධ තවත් පුද්ගලයන් පිළිබඳව තොරතුරු අනාවරණය කර තිබේ.විනෝද් කුමාර් සිං යාදව් (Vinod Kumar Singh Yadav) — Project Drishti හි මූලික උපදේශක කණ්ඩායමේ සාමාජිකයකු ලෙස කටයුතු කළ බවත් INDRA රේඩාර් පද්ධති ක්‍රියාත්මක කිරීමට දායක වූ බවත් ඔහුගේ සම්මාන වාර්තාවල සඳහන් වේ.

ජගදීෂ් භිකාජි රාණේ (Jagadeesh Bhikaji Rane) — ශ්‍රී ලංකාවේ ස්ථානගත කළ ඉන්දීය ගුවන් හමුදා කණ්ඩායමේ ප්‍රධාන මෙහෙයුම් නිලධාරියා සහ ගුවන් ආරක්ෂක උපදේශකයකු ලෙස හඳුන්වා තිබේ.යශ්වන්ත් රාඕ රාණේ (Yashwant Rao Rane) — 2007 සිට 2008 දක්වා ඉන්දියාවේ දකුණු ගුවන් විධානය භාරව සිටි නිලධාරියා වන අතර, ශ්‍රී ලංකාව සහ ඉන්දියාවේ දකුණු වෙරළ ආවරණය වන පරිදි ගුවන් ආරක්ෂක නිරීක්ෂණ සම්බන්ධීකරණය කළ බව ඔහුගේ සේවා වාර්තාවල දැක්වේ.සමීර් මෙහ්රා (Sameer Mehra) — ශ්‍රී ලංකා ගුවන් හමුදා නියමුවන් තිදෙනකුට MiG-27 ප්‍රහාරක ගුවන් යානා පිළිබඳ පුහුණුව ලබාදීම අධීක්ෂණය කළ බව 2009 වසරේ සම්මාන නිර්දේශයකින් හෙළිවේ.මෙම තොරතුරු අනුව ඉන්දියාවේ සහාය තනි රේඩාර් ක්‍රියාකරුවකුට හෝ උපකරණ සැපයීමකට පමණක් සීමා නොවූ අතර, උපදේශන, පුහුණු සහ මෙහෙයුම් සම්බන්ධීකරණ මට්ටම් දක්වා විහිදී තිබූ බවට සාක්ෂි ලැබේ.

රේඩාර් පමණක් නොව, ගුවන් යානා නාශක මිසයිල සහ කාලතුවක්කුත්!

මෙම ගවේෂණයේ තවත් වැදගත් අනාවරණයක් වන්නේ ඉන්දියාව විසින් ශ්‍රී ලංකාවට ලබාදුන් යුද උපකරණවල ස්වභාවයයි.2021 ජනවාරි මාසයේදී කොළඹ ඉන්දීය මහකොමසාරිස් කාර්යාලය නිකුත් කළ තොරතුරු අනුව, 2007 වසරේදී ඉන්දියාව ශ්‍රී ලංකාවට Igla ගුවන් යානා නාශක මිසයිල පද්ධතියක් ප්‍රදානය කර තිබේ.එම පද්ධතිය ස්ථාපනය කිරීමට සහ ශ්‍රී ලංකා හමුදා සාමාජිකයන් පුහුණු කිරීමට ඉන්දීය ගුවන් හමුදා කණ්ඩායමක් ද සහභාගි වී ඇත.

මීට අමතරව, 2005 වසරේදී L-70 වර්ගයේ ගුවන් යානා නාශක කාලතුවක්කු හයක් ශ්‍රී ලංකාවට අපනයනය කළ බව ඉන්දියාව එක්සත් ජාතීන්ගේ අවි ලේඛනයට වාර්තා කර තිබේ.ඒ අනුව ඉන්දියාවේ යුද සහාය සම්පූර්ණයෙන්ම අවි නොවන ආරක්ෂක උපකරණවලට සීමා වූවක් ලෙස විස්තර කිරීම නිවැරදි නොවන බව ගවේෂණය තර්ක කරයි.

මහින්ද, ගෝඨාභය සහ බැසිල් සමඟ දිල්ලියේ රහසිගත සාකච්ඡා

ශ්‍රී ලංකාවේ අවසන් යුද්ධයේදී ඉන්දියාවේ භූමිකාව අවබෝධ කරගැනීම සඳහා එවකට දෙරට අතර පැවති ඉහළ පෙළේ රාජ්‍යතාන්ත්‍රික සබඳතා ද වැදගත් වේ.ඉන්දියාවේ හිටපු විදේශ ලේකම් ශිවශංකර් මෙනන්ගේ වාර්තා අනුව, ශ්‍රී ලංකාව වෙනුවෙන් ගෝඨාභය රාජපක්ෂ, බැසිල් රාජපක්ෂ සහ ජනාධිපති ලේකම් ලලිත් වීරතුංග ඉන්දියාව සමඟ පැවති ප්‍රධාන සාකච්ඡාවලට සම්බන්ධ වී තිබේ.

ඉන්දීය පාර්ශ්වය නියෝජනය කළේ ජාතික ආරක්ෂක උපදේශක එම්.කේ. නාරායනන්, ආරක්ෂක ලේකම් විජේ සිං සහ ශිවශංකර් මෙනන් යන නිලධාරීන්ය.2007 සිට 2009 දක්වා මෙම කණ්ඩායම් දෙරට අතර සංචාර ගණනාවක නිරත වී තිබේ.ඉන්දීය ආරක්ෂක මාධ්‍යවේදී නිතින් ගෝඛලේගේ වාර්තා අනුව, ඉන්දියාව ශ්‍රී ලංකාවට Mi-17 හෙලිකොප්ටර් යානා ලබාදී තිබූ අතර ඒවා ශ්‍රී ලංකා ගුවන් හමුදාවේ වර්ණ යටතේ ක්‍රියාත්මක කර තිබේ.

එසේම එල්ටීටීඊ සංවිධානයේ මුහුදු අවි සැපයුම් ජාලය හඳුනාගැනීමට ඉන්දීය නාවික නිරීක්ෂණ සහ බුද්ධි තොරතුරු උපකාරී වූ බව ද ගවේෂණය පෙන්වා දෙයි.මෙම සහයෝගිතාව හරහා එල්ටීටීඊ සංවිධානයේ ගුවන් සහ මුහුදු ක්‍රියාකාරකම් සීමා කිරීමට ශ්‍රී ලංකාවට වැදගත් හැකියාවක් ලැබුණු බව වාර්තාවේ විග්‍රහයයි.

චීනය සහ පාකිස්තානය ගැන ඉන්දියාවට තිබූ බිය

ඉන්දියාව ශ්‍රී ලංකාවේ යුද්ධයට සහාය ලබාදීමට හේතු වූයේ එල්ටීටීඊ සංවිධානය පරාජය කිරීමේ අරමුණ පමණක් නොවන බව ගවේෂණයෙන් පැහැදිලි කරයි.ශ්‍රී ලංකාව චීනයෙන් සහ පාකිස්තානයෙන් ආරක්ෂක උපකරණ ලබාගැනීම ඉන්දියාවේ කලාපීය ආරක්ෂක අවශ්‍යතා සමඟ ගැටෙන තත්ත්වයක් නිර්මාණය කර තිබිණි.

විශේෂයෙන් ඉන්දියාවේ දකුණු වෙරළට ආසන්න ශ්‍රී ලංකාවේ විදේශීය රේඩාර් සහ නිරීක්ෂණ පද්ධති ස්ථාපනය කිරීම දිල්ලියට ආරක්ෂක ගැටලුවක් විය.ඒ නිසා ශ්‍රී ලංකාවට රේඩාර් පද්ධති ලබාදීම ඉන්දියාවට දෙයාකාරයකින් වැදගත් විය.එක් අතකින් එල්ටීටීඊ ගුවන් ප්‍රහාර වැළැක්වීමට ශ්‍රී ලංකාවට සහාය දීමට හැකි වූ අතර, අනෙක් අතට ශ්‍රී ලංකාවේ ගුවන් ආරක්ෂක පද්ධතිය තුළ ඉන්දියාවේ තාක්ෂණික සහ උපායමාර්ගික බලපෑම පවත්වාගැනීමට අවස්ථාව සැලසිණි.මෙය ඉන්දියාව, චීනය සහ පාකිස්තානය අතර පැවති කලාපීය බල තරගයේ කොටසක් ලෙස ද විග්‍රහ කළ හැකිය.

තමිල්නාඩුවේ විරෝධතා මැද සැඟවුණු හමුදා සහාය

ඉන්දියාවේ මධ්‍යම රජය ශ්‍රී ලංකාවට හමුදා සහාය ලබාදෙන අතරතුර තමිල්නාඩුවේ දේශපාලන පක්ෂ සහ සිවිල් සංවිධාන එම ප්‍රතිපත්තියට දැඩි විරෝධය පළකරමින් සිටියහ.2008 ඔක්තෝබර් මාසයේදී තමිල්නාඩුවේ දේශපාලන නියෝජිතයන් ශ්‍රී ලංකාවේ යුද්ධය නතර කිරීමට ඉන්දීය රජය මැදිහත් විය යුතු බවට බලපෑම් කළහ.

2009 ජනවාරි 29 වැනිදා තමිල්නාඩුවේ තරුණ මාධ්‍යවේදියකු වූ මුතුකුමාර් ශ්‍රී ලංකාවේ යුද්ධයට ඉන්දීය සහාය ලබාදීමට විරෝධය පළකරමින් චෙන්නායිහිදී ගිනි තබාගෙන මියගියේය.ඔහුගේ ලිපියේදී ශ්‍රී ලංකාවට ලබාදුන් ඉන්දීය රේඩාර් සහ හමුදා සහාය ද විවේචනය කර තිබිණි.ගවේෂණයේ කතුවරයා ඉදිරිපත් කරන තර්කය වන්නේ, ශ්‍රී ලංකාවේ සේවය කළ ඉන්දීය ගුවන් හමුදා සාමාජිකයන් සිවිල් ඉංජිනේරුවන් ලෙස හඳුන්වාදීම තමිල්නාඩුවේ දේශපාලන විරෝධය අවම කිරීමේ උත්සාහයක් විය හැකි බවයි.එහෙත් එය සනාථ කරන නිල රහස්‍ය නියෝගයක් මෙතෙක් හමුවී නැති බව ද ඔහු පිළිගනී.

මුල්ලිවයික්කාල් සහ සිවිල් ජනතාවගේ ආරක්ෂාව පිළිබඳ ප්‍රශ්නය

මෙම අනාවරණය තවත් සංවේදී වන්නේ 2009 අවසන් යුද්ධයේදී සිවිල් ජනතාවට සිදුවූ හානි සම්බන්ධයෙන් පවතින ජාත්‍යන්තර විමර්ශන හේතුවෙනි.එක්සත් ජාතීන්ගේ විමර්ශන මඟින් අවසන් යුද්ධයේදී රෝහල් සහ සිවිල් ජනතාව රැඳී සිටි ප්‍රදේශවලට එල්ල වූ ප්‍රහාර ඇතුළු බරපතළ ජාත්‍යන්තර මානුෂීය නීති උල්ලංඝනයන් පිළිබඳ සාක්ෂි වාර්තා කර තිබේ.

මෙම පසුබිම තුළ ඉන්දියාව ශ්‍රී ලංකාවේ ගුවන් ආරක්ෂක පද්ධතියට ලබාදුන් සහාය සහ එම සහාය යුද්ධයේ සමස්ත මෙහෙයුම් හැකියාවට ඇති කළ බලපෑම පිළිබඳව නැවත විමසා බැලීම අවශ්‍ය බව ගවේෂණයේ අරමුණ වේ.කෙසේ වෙතත්, Project Drishti යටතේ සේවය කළ ඉන්දීය නිලධාරීන් වන්නියේ සිවිල් ඉලක්ක වෙත එල්ල කළ විශේෂිත ගුවන් ප්‍රහාර මෙහෙයවූ බවට මෙම ගවේෂණයෙන් සෘජු සාක්ෂි ඉදිරිපත් නොකරයි.ඒ වෙනුවට තහවුරු වන කරුණ වන්නේ ඉන්දියානු හමුදා සාමාජිකයන් ශ්‍රී ලංකාවේ ගුවන් ආරක්ෂක පද්ධතියේ ක්‍රියාකාරී භූමිකාවක් ඉටුකර තිබීමයි.ගුවන් ආරක්ෂක සහාය ලබාදීම සහ සිවිල් ජනතාවට එරෙහි ප්‍රහාරයකට සෘජුව සහභාගි වීම නීතිමය වශයෙන් එකම කරුණක් නොවන අතර, ඒවා වෙන වෙනම සාක්ෂි මත විමර්ශනය කළ යුතුය.

ඉන්දියාවෙන් සහ ශ්‍රී ලංකාවෙන් පිළිතුරු අවශ්‍ය ප්‍රශ්න

මෙම ගවේෂණයෙන් අනාවරණය වූ තොරතුරු හමුවේ දෙරටේ ආරක්ෂක සහ දේශපාලන බලධාරීන්ගෙන් පිළිතුරු අපේක්ෂා කළ හැකි ප්‍රධාන ප්‍රශ්න කිහිපයක් මතුවේ.

Project Drishti මෙහෙයුම ආරම්භ කිරීමට දෙරට අතර ඇතිකරගත් නිල එකඟතාව කුමක්ද?
2007 සිට 2009 දක්වා ශ්‍රී ලංකාවේ සේවය කළ ඉන්දීය ගුවන් හමුදා සාමාජිකයන් සංඛ්‍යාව කොපමණද?
වවුනියාවට අමතරව පාලවි, කටුනායක සහ වෙනත් රේඩාර් මධ්‍යස්ථානවල ඉන්දීය නිලධාරීන් සේවය කළේද?
2008 වවුනියාව ප්‍රහාරයෙන් තුවාල ලැබූ ඉන්දීය හමුදා සාමාජිකයා සිවිල් ඉංජිනේරුවකු ලෙස ප්‍රසිද්ධියේ හඳුන්වා දුන්නේ ඇයි?
ඉන්දීය රේඩාර් සහ හමුදා උපදේශක සහාය පිළිබඳව එවකට ශ්‍රී ලංකාවේ පාර්ලිමේන්තුව දැනුවත් කර තිබුණේද?
මෙම මෙහෙයුම යටතේ ඉන්දියාවට ශ්‍රී ලංකාවේ ගුවන් ආරක්ෂක දත්ත වෙත ලැබුණු ප්‍රවේශයේ ස්වභාවය කුමක්ද?

මෙම ප්‍රශ්නවලට පිළිතුරු සෙවීම යුද්ධයේ ඉතිහාසය මෙන්ම දෙරටේ ආරක්ෂක සබඳතාවල විනිවිදභාවය පිළිබඳව ද වැදගත් වේ.

අවසන් යුද්ධයේ ඉතිහාසය නැවත ලියවෙයිද?

ශ්‍රී ලංකාවේ අවසන් යුද්ධයේදී ඉන්දියාව හමුදා සහාය ලබාදුන් බව අලුත් කරුණක් නොවේ. එහෙත් එම සහායේ නිශ්චිත ස්වභාවය, එයට සම්බන්ධ වූ හමුදා සාමාජිකයන් සහ ඔවුන්ගේ ක්‍රියාකාරී භූමිකාව පිළිබඳව මෙම ගවේෂණය නව ලේඛනගත තොරතුරු ඉදිරිපත් කරයි.විශේෂයෙන් චින්තාමනි රවුට්ගේ හමුදා නඩුව මඟින් සනාථ වන කරුණ වන්නේ, යුද්ධය පැවති සමයේ ඉන්දියාව ශ්‍රී ලංකාවට උපකරණ ලබාදුන් රටක් පමණක් නොව, එම උපකරණ ක්‍රියාත්මක කළ හමුදා ව්‍යුහය තුළ සිය සාමාජිකයන් ද යොදවා තිබූ බවයි.

එය යුද්ධයේ ජයග්‍රහණය සම්පූර්ණයෙන් ඉන්දියාවට ආරෝපණය කිරීමට හෝ අවසන් යුද්ධයේ සිදුවූ සියලු ක්‍රියාකාරකම් සඳහා ඉන්දියාවේ සෘජු වගකීමක් තහවුරු කිරීමට ප්‍රමාණවත් සාක්ෂියක් නොවේ.එහෙත් එය දෙරටේ යුද සහයෝගිතාවේ මෙතෙක් ප්‍රමාණවත් ලෙස ප්‍රසිද්ධ නොවූ පැතිකඩක් අනාවරණය කරන වැදගත් ලේඛනගත සාක්ෂියකි.වවුනියාවේ රේඩාර් තිරය ඉදිරිපිට සේවය කළ ඉන්දීය ගුවන් හමුදා සාමාජිකයකුගේ උසස්වීම් ගැටලුව, වසර ගණනාවකට පසු දෙරටේ යුද ඉතිහාසය පිළිබඳව නැවත ප්‍රශ්න කිරීමට මඟ විවර කර තිබේ.